Linie napowietrzne wymagają ochrony od przepięć ze względu na bezpośrednie narażenia izolacji - zwłaszcza izolacji przewodów izolowanych - na przepięcia atmosferyczne. Ochrona jest również niezbędna po to, aby ograniczyć poziom przepięć wnikających z linii napowietrznych do połączonych z nimi instalacji i urządzeń, bardziej wrażliwych na przepięcia niż same linie napowietrzne: do stacji, do instalacji odbiorców, do sterownic oświetlenia ulicznego, do aparatury alarmowej bądź sygnalizacji świetlnej.

Linie napowietrzne wymagają ochrony od przepięć ze względu na bezpośrednie narażenia izolacji - zwłaszcza izolacji przewodów izolowanych - na przepięcia atmosferyczne. Ochrona jest również niezbędna po to, aby ograniczyć poziom przepięć wnikających z linii napowietrznych do połączonych z nimi instalacji i urządzeń, bardziej wrażliwych na przepięcia niż same linie napowietrzne: do stacji, do instalacji odbiorców, do sterownic oświetlenia ulicznego, do aparatury alarmowej bądź sygnalizacji świetlnej.

Kompletne układy ograniczników przepięć powinny się znaleźć przy stacji zasilającej, na trasie linii niskiego napięcia w odstępach nieprzekraczających 500 m i przy końcach linii. Są to zarazem miejsca, w których wymaga się uziemienia przewodu PEN (PE) sieci o układzie TN, a więc miejsca, w których uziemienia i tak być muszą, a co najwyżej wypadnie je poprawić, aby uzyskać rezystancję uziemienia R £ 10 W wymaganą dla ograniczników przepięć. Ograniczniki są też pożądane w miejscach odgałęzień linii i w miejscach przyłączenia kabla do linii napowietrznej. Pozostaje sprawa ochrony od przepięć przyłączy instalacji odbiorczych, ale to wymaga indywidualnego podejścia, uwzględniającego wrażliwość odbiorcy, sposób wykonania oraz długość przyłącza i rozwiązanie ochrony przeciwprzepięciowej przy złączu instalacji odbiorczej.

W razie uderzenia pioruna na trasie niskonapięciowej linii napowietrznej wskutek przeskoków między przewodami i/lub przeskoków powierzchniowych na izolatorach prąd piorunowy rozpływa się wszystkimi m przewodami w obu kierunkach. Wartość prądu piorunowego podzielona przez podwojoną liczbę przewodów, zazwyczaj 2m = 8, jest prądem płynącym pojedynczym przewodem. Ocenia się, że w 95 % przypadków prąd piorunowy nie przekracza 80 kA, wobec czego pojedynczym przewodem płynie prąd niewiększy niż około 80/8 = 10 kA. Podobnie, w 75 % przypadków prąd piorunowy nie przekracza 30 kA, a w pojedynczym przewodzie 30/8 » 4 kA. Prąd płynący pojedynczym przewodem (przy założonym poziomie ufności zależnym od oczekiwanej niezawodności ochrony) charakteryzuje narażenia pojedynczych ograniczników przepięć i należałoby go porównywać ze znamionowym prądem wyładowczym