Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dawniej: Europejski Trybunał Sprawiedliwości) rozpatrzył wystąpienie Komisji Europejskiej przeciwko Hiszpanii w sprawie opartej na skardze o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Sprawa, oznaczona numerem C-306/08, odnosiła się do przepisów w zakresie zagospodarowania przestrzennego autonomicznej wspólnoty Walencji, a w tym kontekście - do procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane. Wyrok w tej sprawie zawiera istotne interpretacje zawiłych zależności w ramach działań na rzecz zagospodarowania przestrzennego i ich odniesienia do przepisów o zamówieniach publicznych.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dawniej: Europejski Trybunał Sprawiedliwości) rozpatrzył wystąpienie Komisji Europejskiej przeciwko Hiszpanii w sprawie opartej na skardze o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Sprawa, oznaczona numerem C-306/08,  odnosiła się do przepisów w zakresie zagospodarowania przestrzennego autonomicznej wspólnoty Walencji, a w tym kontekście  - do procedur udzielania  zamówień publicznych na roboty budowlane. Wyrok w tej sprawie zawiera istotne interpretacje zawiłych zależności w ramach działań na rzecz zagospodarowania przestrzennego i ich odniesienia do przepisów o zamówieniach publicznych.

Wyrok TSUE w tej sprawie wydano 26 maja 2011 r. jako odnoszący się do Uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywy 93/37/EWG i 2004/18/WE – Procedury udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane – Przepisy w zakresie zagospodarowania przestrzennego autonomicznej wspólnoty Walencji. Zacytowano go w Informatorze UZP Nr 6-7/ 2011, skąd wykorzystaliśmy obszerne fragmenty dla potrzeb tej publikacji.

W skardze sformułowanej przez Komisję Europejską znajdujemy odniesienia do wielu programów i dokumentów. Starała się dowieść, że udzielając „programów zintegrowanego działania” (zwanych dalej „IAP”) na podstawie – kolejno - Ley 6/1994, de 15 de noviembre, Reguladora de la Actividad Urbanística de la Comunidad Valenciana (ustawy 6/1994 z dnia 15 listopada w sprawie działalności w zakresie planowania przestrzennego w autonomicznej wspólnocie Walencji, zwanej dalej „LRAU”), a następnie Ley 16/2005 de 30 de diciembre, Urbanística Valenciana (ustawy 16/2005 z dnia 30 grudnia w sprawie planowania przestrzennego w autonomicznej wspólnocie Walencji, zwanej dalej „LUV”), Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą, odpowiednio, na podstawie dyrektywy Rady 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane (Dz. U. L 199, s 54), zmienionej dyrektywą Komisji 2001/78/WE z dnia 13 września 2001 r. (Dz. U. L 285, s. 1), zwanej dalej „dyrektywą 93/37” i dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz. U. L 134, s. 114).