Mury i sklepienia ceglane są mało odporne na długotrwałe zawilgocenie, wywołane brakiem izolacji poziomych i pionowych, a nierzadko także wodami z opadów atmosferycznych wpływającymi przez niezabezpieczone okienka piwniczne; źródłem zawilgocenia bywają często także niesprawne instalacje sanitarne. Rozwiązania techniczne służące stabilizacji i wzmacnianiu murów ceglanych i kamiennych powinny być stosowne do stopnia destrukcji. Najważniejsze jest rozpoznanie przyczyn uszkodzeń i ich wyeliminowanie, a dopiero potem można przystąpić do wzmacniania i usuwania skutków uszkodzeń.

Mury i sklepienia ceglane są mało odporne na długotrwałe zawilgocenie, wywołane brakiem izolacji poziomych i pionowych, a nierzadko także wodami z opadów atmosferycznych wpływającymi przez niezabezpieczone okienka piwniczne; źródłem zawilgocenia bywają często także niesprawne instalacje sanitarne. Rozwiązania techniczne służące stabilizacji i wzmacnianiu murów ceglanych i kamiennych powinny być stosowne do stopnia destrukcji. Najważniejsze jest rozpoznanie przyczyn uszkodzeń i ich wyeliminowanie, a dopiero potem można przystąpić do wzmacniania i usuwania skutków uszkodzeń.

Uszkodzenia i zniszczenia murów i sklepień są spowodowane dwiema grupami czynników destrukcyjnych:

1. osłabienie struktury samego muru, spowodowane najczęściej długotrwałym zawilgoceniem, a w konsekwencji korozja cegły i zaprawy oraz zagrzybieniem,
2. niewystarczającą nośnością fundamentów oraz zbyt mała nośnością podłoża gruntowego.

Przy minimalnym stopniu zniszczenia nie zachodzi obniżenie nośności elementu i nie ma zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji. Zaleca się w takich przypadkach oczyszczanie powierzchni z glonów i porostów, usuwanie luźnych produktów korozji cegły i zaprawy, impregnowanie środkami grzybobójczymi. Do takich działań modernizacyjnych zalicza się m.in. uzupełnianie spoin między cegłami i ciosami kamiennymi. W celu przywrócenia pierwotnej estetyki muru w strefach uszkodzonych zaleca się stosowanie materiałów, które nie tylko zapewnia trwałość oraz ochronę przed działaniem czynników atmosferycznych, ale także pozwolą na przywrócenie pierwotnego wyglądu lica muru. Można to uzyskać stosując materiały pierwotnie występujące w obiekcie lub możliwie najbardziej do nich zbliżone, ale często bardziej efektywne jest stosowanie nowych rozwiązań technologicznych.

Spoin w starych murach nie powinno się uzupełniać zaprawa ze zbyt dużą zawartością cementu, która sprawia, że fugi są zbyt twarde, mało elastyczne i szczelne. W przypadku muru z cegieł o niezbyt dużej wytrzymałości zaleca się zaprawy bez cementu, na spoiwie czysto wapiennym. Dobrze sprawdzają się zaprawy wapienne z gotowych mieszanek zarabianych zawiesina żywicy epoksydowej w wodzie, zapewniająca dobra przyczepność zaprawy do podłoża i dużą elastyczność.